به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، حسین رضاییزاده، با تأکید بر جایگاه راهبردی طب ایرانی در آینده نظام سلامت، گفت: طب ایرانی صرفاً یک میراث تاریخی یا مجموعهای از تجربههای برجا مانده از گذشته نیست، بلکه یک ظرفیت علمی، تمدنی و فرهنگی برای پاسخگویی به بخشی از نیازهای امروز و فردای نظام سلامت کشور است.
وی با اشاره به مزیتهای این مکتب در حوزه سلامت افزود: یکی از مهمترین قابلیتهای طب ایرانی، توجه به تفاوتهای فردی و حرکت به سمت شخصیسازی خدمات سلامت است؛ ظرفیتی که میتواند در کنار پزشکی رایج، به ارتقای کیفیت مراقبت، اصلاح سبک زندگی و پیشگیری از ابتلا به بسیاری از بیماریهای مزمن کمک کند.
رضاییزاده تصریح کرد: تمرکز طب ایرانی بر پیشگیری، تدبیر مزاج، اصلاح عادات و سبک زندگی سالم، این امکان را فراهم میکند که بار بیماریهای مزمن و به تبع آن، هزینههای تحمیلشده به مردم و نظام سلامت کاهش یابد.
رئیس مرکز طب ایرانی و مکمل ادامه داد: از این منظر، طب ایرانی میتواند در مدیریت هزینههای سلامت، کاهش نیاز به مداخلات پرهزینه درمانی و ارتقای شاخصهای بهداشت عمومی نیز نقشآفرین باشد.
وی افزود: همین ویژگیهاست که طب ایرانی را از یک میراث ملی و تمدنی، به یک ظرفیت مؤثر و آیندهدار در سیاستگذاری سلامت تبدیل میکند.
دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری گیاهان دارویی و طب سنتی با تأکید بر اینکه بهرهگیری از این ظرفیت نیازمند عبور از نگاههای محدود و صرفاً سنتی و گذشته گرا است، اظهار داشت: رویکرد ما، نگاه علمی، نظاممند و مبتنی بر شواهد به طب ایرانی است.
رضاییزاده تصریح کرد: مأموریت ما در این دوره، حفظ، تثبیت و توسعه ظرفیتهای موجود، اصلاح و تقویت ساختارهای مدیریتی، و هموار کردن مسیر برای ایفای نقش مؤثرتر طب ایرانی در نظام سلامت کشور است.
وی افزود: در همین چارچوب، تحقق اهداف برنامه هفتم پیشرفت کشور و بازتعریف جایگاه طب ایرانی در اسناد بالادستی، از اولویتهای جدی ما به شمار میرود.
رضایی زاده گفت: در حوزه اسناد رسمی، بهروزرسانی «سند ملی گیاهان دارویی و طب سنتی» مصوب ۲۵ تیرماه ۱۳۹۲ با دستور شورای عالی انقلاب فرهنگی در دستور کار قرار دارد و همزمان، تدوین «سند ملی حکمرانی طب ایرانی و صنایع داروسازی سنتی، گیاهی و طبیعی» نیز با هدف تبیین جایگاه حقوقی، اجرایی و سیاستی این حوزه در حال پیگیری است.
رئیس مرکز طب ایرانی و مکمل تأکید کرد: هدف از تدوین این سند، آن است که طب ایرانی در قالب یک چارچوب حکمرانی روشن، با نقشها، مسئولیتها و مسیرهای مشخص، در تعامل با سایر بخشهای نظام سلامت و حوزههای مرتبط توسعه یابد.
وی افزود: این نگاه، امکان استفاده بهتر از ظرفیتهای ملی و بینالمللی، توسعه نوآوریهای دارویی و ارتقای جایگاه طب ایرانی در عرصه علمی و اجرایی را فراهم میکند.