به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که این ترکیب- دسیتابین-سدازوریدین و ونتوکلاکس- میزان پاسخ و نتایج بقا قوی را در بین بزرگسالان مسنتر مبتلا به لوسمی میلوئیدی حاد (AML) نشان داده است.
محققان خاطرنشان کردند که سازمان غذا و داروی ایالات متحده این ترکیب دارویی را برای درمان AML در بزرگسالان ۷۵ سال به بالا یا بیمارانی که قادر به تحمل شیمیدرمانی نیستند، تأیید کرد.
دکتر «گیل روبوز»، محقق ارشد و مدیر برنامه لوسمی بالینی و انتقالی در مرکز پزشکی ویل کورنل در شهر نیویورک گفت: «پس از دریافت مجوز، پیشبینی میکنیم که این رژیم خوراکی AML به استاندارد مراقبت برای بیماران مسنتر یا ضعیفتر تبدیل شود.»
محققان گفتند از آنجا که بیماران فقط باید قرص مصرف کنند، مجبور نخواهند بود برای درمان داخل وریدی به بیمارستان یا کلینیک مراجعه مکرر داشته باشند.
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که AML یک سرطان خون تهاجمی است که درمان آن به ویژه در بزرگسالان مسن دشوار است.
محققان گفتند که درمان استاندارد فعلی، قرص ونتوکلاکس را با دستهای از داروها که به عنوان عوامل هیپومتیلاسیون شناخته میشوند، ترکیب میکند. ونتوکلاکس پروتئینی را که سلولهای لوسمی برای جلوگیری از مرگ بیش از حد تولید میکنند، مهار میکند، در حالی که عوامل هیپومتیلاسیون با ترویج رشد و بقای سلولهای سالم به کُند شدن پیشرفت لوسمی کمک میکنند.
با این حال، محققان گفتند که عوامل هیپومتیلاسیون باید در چرخههای ماهانه تجویز شوند و بیماران را ملزم میکنند که هر ماه پنج تا هفت روز را صرف دریافت داروهای داخل وریدی در یک محیط پزشکی کنند.
دسیتابین یکی از این عوامل هیپومتیلاسیون است و داروسازان اخیراً با ترکیب آن با داروی دیگری به نام سدازوریدین، یک نسخه قرصی از آن را ایجاد کردهاند. داروی اضافه شده مانع از تجزیه دسیتابین هنگام مصرف میشود.
برای آزمایش اینکه آیا این نسخه قرصی دسیتابین در ترکیب با ونتوکلاکس مؤثر است، محققان ۱۸۹ بیمار مبتلا به AML تازه تشخیص داده شده را که در ایالات متحده، کانادا و اسپانیا تحت درمان بودند، استخدام کردند. آنچه آنها یافتند به شرح زیر است:
– همه بیماران به طور منظم ونتوکلاکس را همراه با پنج روز مصرف قرص دسیتابین-سدازوریدین در ابتدای هر چرخه درمان مصرف کردند.
– تقریباً نیمی از بیماران (۴۷ درصد) پاسخ کاملی به دارو داشتند و تمام علائم سرطان از بین رفت.
– حدود ۶۳ درصد پاسخ کاملی را تجربه کردند که در آن تعداد سلولهای خونی سالم آنها به حالت عادی برنگشت.
– میانگین بقای کلی تقریباً به ۱۶ ماه رسید که با درمانهای داخل وریدی موجود قابل مقایسه است.
– عوارض جانبی تقریباً مشابه درمانهای داخل وریدی بود، که معمولاً کاهش شدید گلبولهای قرمز و سفید سالم است.
محققان توصیه میکنند که سلولهای لوسمی را تا رسیدن به آستانه خاصی به دقت زیر نظر داشته باشید و سپس به طور استراتژیک مصرف ونتوکلاکس را متوقف کنید تا بدن بتواند سلولهای خونی طبیعی را دوباره پر کند.
محققان گفتند که این ترکیب، درمان قطعی نیست. بیماران باید برای ماندن در حالت بهبودی، درمان را ادامه دهند.
محققان اکنون در حال بررسی روشی هستند که آن را درمانهای سهگانه مینامند، که در آن داروهای هدفمند به ترکیب دو قرص اضافه میشوند.