به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، آزاده رفیعی افزود: در دندانهای شیری، ضربه بیشتر باعث جابهجایی دندان میشود تا شکستگی. همچنین تصادفهای رانندگی و برخورد صورت با داشبورد یا شیشه خودرو از دیگر عوامل مهم بروز آسیبهای دندانی هستند. کودکان مبتلا به اختلالات تشنجی نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند و استفاده از هدگیر یا محافظهای دهانی برای آنان توصیه میشود.
به گفته وی، در صورت خارج شدن کامل دندان شیری (اوالژن)، نباید آن را دوباره در جای خود قرار داد؛ زیرا این اقدام ممکن است به جوانه دندان دائمی آسیب برساند یا موجب عفونت شود.
رفیعی توضیح داد: اگر دندان شیری در اثر ضربه بیش از حد لق شده و خطر بلعیده شدن آن وجود داشته باشد، باید کشیده شود. اما در مواردی که جابهجایی شدید نیست، میتوان با رعایت رژیم غذایی نرم، مسواک زدن منظم، استفاده از دهانشویه و مصرف آنتیبیوتیک به مدت یک هفته طبق تجویز پزشک دندان را حفظ کرد.
این متخصص دندانپزشکی کودکان تأکید کرد: در مورد دندانهای دائمی، موضوع بسیار جدیتر است و سرعت عمل اهمیت حیاتی دارد. بهترین اقدام آن است که دندان خارجشده در کمتر از ۳۰ دقیقه و حداکثر تا یک ساعت دوباره در جای خود قرار گیرد.
رفیعی توصیه کرد: از دستکاری یا لمس ریشه دندان خودداری شود، دندان فقط با محلول نرمال سالین شسته شود و در صورت نبود آن، بهآرامی زیر آب سرد گرفته شود، بدون مالش یا ساییدن. سپس دندان با فشار ملایم در محل اصلی خود قرار داده شود.
به گفته وی، در صورت امکان نداشتن کاشت مجدد در محل حادثه، دندان باید در نرمال سالین، بزاق دهان، شیر یا محلول نگهدارنده لنز تماسی قرار داده شود و در صورت نبود این موارد، بهطور موقت در آب نگهداری شود و کودک فوراً به دندانپزشک منتقل شود.
رفیعی افزود: پس از کاشت مجدد، انجام بررسیهای رادیوگرافی ضروری است و کودک باید به مدت یک هفته از رژیم غذایی نرم، دهانشویه و آنتیبیوتیک تجویزشده استفاده کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: در صورت مشاهده علائمی مانند قرمزی و تورم لثه بالای دندان آسیبدیده، افزایش لقی یا حساسیت دندان، والدین باید هرچه سریعتر برای معاینه و درمان به دندانپزشک مراجعه کنند تا از بروز عوارض بعدی جلوگیری شود.