به گزارش خبرنگار مهر، ترور در اشکال و قالب های گوناگونی بروز می کند که «تروریسم سلامت» هم یکی از همین نوع ترورها به شمار میرود.
اما، تروریسم سلامت یک تفاوت با دیگر ترورها دارد و آن هم، کشتار جمعی در قالب تروریسم سلامت است. بدین شکل که در دیگر ترورها، یک فرد یا چند نفر مورد حمله واقع می شوند؛ اما تروریسم سلامت، تمامی مردم را نشانه می گیرد. از همین رو است که در این نوع ترور، شاهد شکلگیری جنایت علیه بشریت هستیم.
شاید بهتر باشد این گونه عنوان کنیم که در سایه ارتکاب اعمال رقت بار دشمن آمریکایی صهیونی به زیرساختهای دارویی ایران، شاهد نقضِ پُرتکرار حقوق بشر دوستانه بینالمللی، عرفهای جنگی و کنوانسیونهای ژنو به ویژه اصل تفکیک و اقدامات احتیاطی مبنی بر لزوم تمایز میان اشخاص و اهداف نظامی و غیرنظامی و حفاظت از غیرنظامیان در مخاصمات مسلحانه، بوده ایم و هدف قرار گرفتن سازمان یافته این زیرساخت ها، نگرانی فزاینده ای از اشاعه و قبح زداییِ پدیده تروریسم سلامت برجای گذارده است.
حمله به شرکتهای دارویی که تولید کننده داروهای بیماران مبتلا به سرطان و…، هستند؛ نشان میدهد که دشمن به دنبال گسترش تروریسم سلامت است تا شاید بتواند سرپوشی بر شکست های نظامی خود بگذارد.
رژیم صهیونیستی خوب می داند که صنعت داروسازی ایران، قابلیت های زیادی برای نشان دادن توانمندی علمی خود دارد و از این رو؛ نمی تواند بپذیرد که در عرصه تولید علم و دانش روز دنیا نیز، از دانشمندان ما شکست خورده است. بنابراین، تغییر شکل جنگ از قالب نظامی به بمباران زیرساختهای علمی، نشانههای ضعف دشمن را بیش از پیش نمایان می سازد.
حمله به انستیتو پاستور، نمونه دیگری از ضعف دشمن آمریکایی صهیونی است که نمی تواند شکست را در میدان جنگ بپذیرد.
بدون تردید قواعد حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه و محافظت از غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی به ویژه پایبندی به صیانت از کادر سلامت در تجاوزات نظامی، میراثی است که جامعه جهانی با خون دل و برای تحقق آرمان های انسانی و صلح به ارمغان آورده و امروز این میراث عظیم زیر غرش موشک های داعیان حقوق بشر و خاموشی ملال آورِ سازمان های متولی آن، در حال فروپاشی و اضمحلال است.